Fam.dag 2003      Fam.dag 2004     Fam.dag 2005     Fam.dag 2006     Zussenweekend
                                                                                                                   november 2006

                                                          
Zussenweekend           Zussendag         Zussendag     NIEUWS           KALENDER
2004                          18 maart 2005       1 sept. 2006


                                                        
Zussendag 2007     Familiedag 2007       Zussenweekend 2007

Vanaf 2008 staan de fotoalbums niet meer op deze pagina, maar op de Noordover NIEUWS pagina tussen de nieuwtjes!

Adrian en Trisha zijn getrouwd op 31 maart 2006 Klik op de foto om het fotoalbum te bekijken.

22 april 2004, trouwdag van Ann-marie en Hans. Wil je een verslag van deze dag zien, klik dan op de foto hiernaast. Om alle foto's te bekijken: klik HIER!

 

Click on the heart for the English version

De familie Noordover en welke plaats neem ik daar in.

Zoals ik al schreef bij het informatieve gedeelte, kom ik uit een wat je wel kunt noemen "groot gezin".
Ik werd geboren op 8 november 1954 als 12^e kind van Kees en Dora Noordover (Dongelmans).
Er waren toen al 3 meisjes en 8 jongens, dus het was wel leuk dat er, na 3 jongens op een rij, "eindelijk" weer een meisje kwam.

Voor mijn "grote" zus Ria was het natuurlijk wel leuk om een beetje moedertje te kunnen spelen voor zo'n hummeltje en ik had het bij haar zo te zien perfect naar mijn zin. Het was bij ons trouwens al jaren zo dat mamma zorgde voor de baby en de zorg voor de grotere kinderen ging dan naar de oudste meisjes. We hadden nog een echte ouderwetse taakverdeling, de meisjes zorgden voor de kleintjes en het huishouden en de jongens kwamen aan de beurt als er in of om het huis iets moest worden gerepareerd. Het was allemaal goed georganiseerd en mijn moeder zorgde ervoor dat alles op rolletjes liep.

Natuurlijk moesten de 4 Noordover meisjes ook even met elkaar op de foto. Tini, Ria, Thea en Elly. Na mij werden er nog 5 kinderen geboren in huize Noordover. De verdeling jongens / meisjes werd echter wel bijgeschaafd. Waren er (voordat ik kwam) bij de eerste 11 kinderen slechts 3 meisjes en 8 jongens, bij de laatste 6 kwam er nog 5 meisjes en slechts één jongen. Mijn broer Ton.

Elke avond voor het naar bed gaan kreeg ik een dikke knuffel van Adri. Misschien is hij daarom wel jarenlang mijn favourite broer geweest. Samen gingen we regelmatig op pad. Lekker rolschaatsen op autovrije zondagen en dan maakten we hele tochten. Volgens mamma was Joke op een gegeven moment oud genoeg om met ons mee te gaan, maar...... Tot aan het hoekje deden we dan langzaam aan.....totdat.... mamma ons niet meer kon zien en samen met Adri speerde ik er dan vandoor. Dat is toch niet leuk!!!  Je kleine zusje die het nog niet goed kan meenemen op sleeptouw!!?? Dat heb ik later (hoop ik) weer goed kunnen maken met haar doordat we samen op dansles gingen en daar ook hele leuke dingen hebben meegemaakt. Ze heeft daar zelfs haar toekomstige man ontmoet.

In april 1956 kwam er dus weer een meisje bij (Joke) en dat was wel heel speciaal!!!!!
2 meisjes achter elkaar!  Dat was in huize Noordover nog niet eerder voorgekomen.

Het werd echter nog veel gekker. Nadat er in 1957 weer een jongen was geboren (Ton), volgden er 3 meisjes op een rij.
Netty, Lyda en als laatste van het hele stel: Conny...............en toen was het op.......er gebeurde niets meer......
Ondanks dat de "stand" nu 9 jongens en 8 meisjes was en ik hoopte op misschien nog wel een tweeling meisjes zodat we "gewonnen" zouden hebben, raakte mijn moeder niet meer in verwachting.
Tja.....wat weet je daar nu van als kind, je denkt dat het maar door blijft gaan, maar moedertje natuur denkt daar anders over.

3 augustus 1963

Groot feest vandaag!!! Pappa en mamma zijn 25 jaar getrouwd!!!! Ik sta hier helemaal links. Schuin voor me mijn jongste broer Ton, vastgehouden door Tini, dan Pappa met Lyda op schoot, Mamma met Conny en daarnaast Tinus met Netty voor zich. Middelste rij: naast mij eerst Peter, dan Henk, Joke, Adri en Hans. Achterin: Theo, Thea, Jan, Kees en Ria. Zo...dat zijn ze dus alle 17......

Dat je als je ruim een jaar ouder bent niet altijd de langste hoeft te zijn, bewijst deze foto wel. Het was kermis in Wassenaar en samen met mijn "grote" broer Adri ging ik daar een middagje naartoe. Ik was toen echter al behoorlijk in de hoogte geschoten en alleen mijn jongere broer Ton zou me later (pas toen hij rond de 18 jaar was) in lengte voorbij gaan. Ik zei zelf wel eens dat ik vroeger zo vaak ondeugend was geweest, dat ik door al die schoppen onder mijn kont zo lang ben geworden. Wel wist ik al snel te vertellen dat bij mij later de kindertjes uit de pan mochten eten (afwassen had ik een hekel aan), ze papieren luiers zouden krijgen (die toen nog niet eens bestonden), want luiers wassen dat was natuurlijk helemaal een verschrikkelijke baan met altijd maar weer die nieuwe baby's. Ook wilde ik later VEEL kinderen, want dan hoefde je zelf niets te doen..... Tja.......hoe ziet een kind dat, die taakverdeling??????

3 augustus 1988 Pappa en mamma 50 jaar getrouwd.   Dat er na 50 jaar huwelijk niet alleen eigen kinderen meer zijn is op deze foto wel duidelijk. We komen met schoonzussen, zwagers en nichtjes en neefjes al aardig in de buurt van het eerste honderdtal. Pappa en mamma zitten er in het midden tussenin te stralen en de fotograaf schrok wel even toen hij zag wat wij bedoelden met een familiefotofamliefoto".

In die jaren tussen 'met mijn grote broer naar de kermis' en weer met z'n allen bij elkaar komen i.v.m. het gouden huwelijksfeest van mijn ouders, is er natuurlijk wel wat gebeurd.
Niet alleen met mij, maar ook met de familie en bij iedereen en overal op de wereld...........
Bij ons in de familie hadden we naast de vele kleintjes die er werden geboren, ook te maken met het overlijden van een schoonzus en een zwager.
Allemaal dingen waardoor je gaat beseffen dat je hier op deze planeet bent voor een bepaalde periode en dat niets in het leven zo zeker is als het feit dat je weet dat je op een gegeven moment ook weer dood gaat.
Wel kan ik zeggen (voor mezelf) dat ik door allerlei omstandigheden bewuster ben gaan leven en het ook belangrijk vind om regelmatig gezellige dingen met elkaar te doen.
Zeker met zo'n grote familie, want voor je het weet groei je uit elkaar en weet je bijvoorbeeld de namen niet meer van de laatste nieuwkomers, alweer de achterkleinkinderen.
Eens per jaar hebben we daarom een familiedag en ook eens per jaar gaan de zussen een dag met elkaar op stap, onze "zussiesdag". Ook de broers komen een avond per jaar bij elkaar en gaan dan lekker uit eten en maken er iets gezelligs van.

Vanaf nog bij mijn ouders wonen, ben ik op kamers gaan wonen, getrouwd en gescheiden en weer bij mijn ouders gaan wonen, weer samen gaan wonen, verhuisd en weer alleen komen te staan. Inmiddels ben ik sinds 8 juli 1991 getrouwd met Jan Hermsen en woon ik sinds december 1991 in Scheveningen.

Op 29 januari 2000 haalden we de krant!!! Thea was op die dag jarig en met haar 51 jaar en al onze leeftijden (inclusief pappa en mamma) bij elkaar waren we precies 1000 jaar geworden op die dag. Zeker weer reden voor een feestje dat deze keer in het bejaardentehuis werd gevierd waar pappa en mamma inmiddels naartoe verhuisd waren.

Op visite bij pappa en mamma. Omdat mamma de eerste tekenen van dementie begon te vertonen en pappa z'n gezondheid achteruit ging, zijn ze samen (gelukkig kon dat nog) verhuisd naar een bejaardentehuis. Eigenlijk wilde pappa al veel eerder, veel vrienden en ex-collega's woonden daar ook en het leek hem wel gezellig, maar mamma wilde het eerst nog niet. Hier zijn ze nog saampjes, maar helaas ging het op een gegeven moment niet meer en om gezondheidsredenen (van pappa) verhuisde mamma naar de 3e etage. Na meer dan 60 jaar samenzijn, was dat toch een hele ingrijpende gebeurtenis voor allebei en pappa had het er erg moeilijk mee, ondanks dat vooral Tini veel bij hem was zodat hij niet veel alleen hoefde te zitten.

Een stukje dat ik schreef en dat werd geplaatst in de Libelle naar aanleiding van het overlijden van pappa.

14 februari 2002 (Valentijnsdag) dag van de liefde. Na ruim een jaar gescheiden van mamma te hebben geleefd, kwamen we op het moment aan dat we elke dag bij pappa waakten, omdat we wisten dat het snel afgelopen zou zijn. De bewuste nacht van 13 op 14 februari was het mijn beurt om aan zijn bed te zitten. Toen ik na mijn werk arriveerde, waren Tini, Ria en Adri nog op zijn kamer. Het ging slecht, hij lag zwaar te ademen en was niet aanspreekbaar. Adri ging op een gegeven moment naar huis en wij bleven met z'n drieën bij Pappa achter. In de loop van de avond/nacht kwamen er verschillende telefoontjes. Elke keer moesten wij zeggen dat het niet goed ging en reageerde degene aan de andere kant van de lijn met: "ik kom eraan!" Uiteindelijk hebben we die hele nacht met elkaar doorgebracht, alle 8 zussen en Ann marie, de dochter van Tini en ik heb nog nooit zoiets emotioneels meegemaakt. We steunden elkaar en zaten om beurten naast pappa om zijn hand vast te houden. Hij besefte volgens mij heel goed wat er om hem heen gebeurde en was verder, behalve dan die zware ademhaling, naar omstandigheden rustig. Er werd over van alles en nog wat gepraat, maar ondertussen beseften we allemaal dat niemand van ons nu nog weg zou gaan, we wilden tot het laatste moment bij hem blijven. En zo gebeurde het ook. Ongeveer een kwartier voor hij zijn laatste adem uitblies kwam Adri binnen. Deze laatste minuten waren zwaar, maar omdat we het met elkaar hebben beleefd, is het iets dat in onze herinnering zal blijven als een avond waar we allemaal een goed gevoel over hebben.

12 juli 2002 Ook dit jaar weer een foto bij Ria thuis. Met z'n allen zitten we om Tini heen.....op dat moment zonder speciale bedoeling, gewoon...toevallig..... Het was zoals gewoonlijk toch weer een heerlijk dagje uit met elkaar en behalve dat er veel over vroeger werd gesproken hebben we ook onze moeilijke momenten gehad als het gesprek soms even stil viel....

Op bezoek bij mamma. Maar mamma is "mamma" niet meer. Ze vindt het heerlijk om geknuffeld te worden, maar het maakt haar niet uit wie het doet. Eén van de kinderen, of iemand van het personeel. Gewoon aandacht krijgen en een knuffel of aai over haar hoofd maakt haar aan het lachen. Ook nu is Tini de 'reddende Engel' want zij is degene die de meeste tijd met haar doorbrengt en omdat ze bij Ria logeert woont ze nu lekker dichtbij. Soms gaat ze nog naar Engeland, maar dat is altijd maar kort, een paar weekjes hooguit, en dan is ze er weer.

Ook de broers gaan éénmaal per jaar met elkaar op stap. Voor deze foto gingen ze echter speciaal naar Volendam. Ze lieten deze maken om als verrassing aan de zussen te kunnen geven. En een verrassing was het zeker!!!! Zo'n leuke foto hadden we nog NOOIT van ze gezien. Hij heeft in mijn huis dan ook een ereplaatsje gekregen.

In 2003 was onze zussendag heel anders dan anders. Tini was ernstig ziek en ook erg snel moe. Ze wilde echter wel heel graag mee, dus zo gezegd zo gedaan!
We bleven lekker dichtbij huis, in Scheveningen en Tini kon mee in een rolstoel.

Tini, onze oudste zus, is op 16 juli 2003 overleden.

Voor Tini heb ik een speciale herinneringspagina gemaakt. Klik op het plaatje om naar die pagina te gaan.